dəliqanlı

dəliqanlı
1. is. Həddi-büluğa çatmış gənc, cavan oğlan. . . Səfərin Sibirdən qaçıb, başına özü kimi dəliqanlıları cəm edərək quldurluq etməyi hər yerə yayılmışdır. S. S. A.. Bu adamın hərəkətindən və simasından gəncliyində çox igid və kefcil bir dəliqanlı olduğu anlaşılırdı. A. Ş.. Gəlinlər, qızlar, kəndin dəliqanlıları əl-ələ tutuşub yallı getdilər. . M. Hüs..
2. sif. İgid, cəsur, qoçaq. İrəliyə doğru şığıyan dəliqanlı Girdman hökmdarı Varazın oğlu Cavanşir idi. M. Hüs.. // Coşqun, tezqızışan, qızğın, qudurğan, dəlibaş. Ruqiyyədən çəkinməsə idilər, dəliqanlı oğlanlar məni tikə-tikə edərdilər. A. D..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • əliqanlı — sif. və is. Cinayətkar, qatil, cani. Əliqanlı cinayətkarlar öz cəzalarına çatacaqlar. – <Sultan> əliqanlı, . . bizim yoldaşlardan . . az az həlak eləməmişdir. S. R.. Bürüyür ölkəni fəlakət seli; Bunun səbəbkarı əliqanlıdır. M. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bürna — f. cavan, gənc, dəliqanlı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • bərna — f. gənc, dəliqanlı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • fəta’ — ə. gənc, igid, dəliqanlı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • lafəta — ə. gənc olmayan, dəliqanlı olmayan, igid olmayan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • atəşin — sif. <fars.> Odlu, od kimi isti. Qan yaş töküb yanında gəzər atəşin kəbab; Məşuqə bənzər atəşü aşiq kəbab ona. F.. // məc. Qızğın, hərarətli, ehtiraslı. Atəşin salam. – Natiq atəşin bir nitq söylədi. M. S. O.. Dinləyin yanğılı sədalərini;… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • atəşli — sif. 1. Hərarətli, odlu, qızğın, alovlu. // məc. Çox təsirli. 2. məc. Coşqun, ehtiraslı, dəliqanlı. <Şeyda:> <Gavə> atəşli bir qəlblə inqilab başladı, öylə xunxar məğrur bir hökmdarın <Zöhhakın> taxtını başına çevirdi. H. C.. Bu …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • coşqun — sif. 1. Coşmuş halda olan; qızışmış. 2. Bütün gücü, şiddəti ilə təzahür edən; güclü, gur, şiddətli; təlatümlü. Coşqun sel. – Saz o qədər məharətlə çalınırdı ki, nəğmə coşqun sular kimi axıb yayılırdı. A. Ş.. Coşqun Xəzər oynar ayaqlarında; İşıq… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dəlibaş — sif. Dəlisov, dəlitəhər, azğın, qudurğan. Dəlibaş gənc. – Bu xəbər hamını bərk qorxuya salmışdı, çünki Səfər dəlibaş bir adam idi. S. S. A.. // Dəliqanlı. <Güləndam:> Heydərqulu, Ağa bir dəlibaş uşaqdır. N. V …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kefcil — bax kefçi. Bu adamın hərəkətindən və simasından gəncliyində çox igid və kefcil bir dəliqanlı olduğu anlaşılırdı. A. Ş.. Əziz əyri əyri Zeynala baxdı. Bu baxışlarından hiss edilirdi ki, onun bu qırmızısifət, kefcil oğlandan o qədər də xoşu gəlmir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”